Jesienią 2006 roku Zakład Biologii Antarktyki PAN, zwrócił się do MM Petro z prośbą o przedstawienie koncepcji oraz kalkulacji ekonomicznej na modernizację instalacji paliwowej Stacji Antarktycznej im. H. Arctowskiego na wyspie Króla Jerzego w Archipelagu Szetlandów Południowych.

MM Petro podjęło się tego wyzwania. Zarząd Firmy przystąpił do rozmów i po konsultacjach, w których wiedza szła w parze z praktyką, w pierwszym półroczu 2007 obie strony podpisały kontrakt na wykonanie prac projektowych i wykonawstwo robót. Atutem MM Petro były niewątpliwie wcześniejsze doświadczenia przy budowie instalacji zasilania agregatów prądotwórczych w stacji naukowej PAN na Spitsbergenie latem 2003. Spółka, jeszcze wtedy, Myśliwiec ZAP-PETRO wzięła na siebie ogromną odpowiedzialność ze względu na fakt, że instalacja miała zasilać agregaty, które zabezpieczały zapotrzebowanie energetyczne całej bazy. Instalacja musiała być zatem przede wszystkim niezawodna, poza tym nowoczesna oraz bezpieczna dla środowiska.
Stacja im. H. Arctowskiego położona jest w wąskim, skalistym, skąpo porośniętym pasie przybrzeżnym w odległości 120 km od Antarktydy. Warunki klimatyczne są kształtowane przez wpływ Oceanu Południowego, na którym położony jest archipelag Szetlandów Południowych. Temperatura średnioroczna na tym obszarze wynosi   -1.6^o C, najniższe obserwowane temperatury to -30^o C, średnia prędkość wiatru 7 m/s, a podczas sztormów, które są tam bardzo częstym zjawiskiem, podmuchy wiatru osiągają do 74 m/s (266 km/h).
Silne wiatry wywołują zjawisko abrazji, tj. ścierania materiałów przez miotane wiatrem cząstki mineralne. Wszechobecna jest też korozja spowodowana dużą wilgotnością i zasoleniem otaczających wód.
We wrześniu ubiegłego roku, po kilku miesiącach przygotowań, drogą morską zostały przetransportowane urządzenia i materiały niezbędne do przeprowadzenia prac. W grudniu w podróż na “koniec świata” udała się ekipa montażowa MM Petro na której spoczęła odpowiedzialność wykonania robót. W ciągu trzech miesięcy Arktycznego lata wykonała ona instalację, która objęła:

• posadowienie 3 szt. zbiorników naziemnych o osi poziomej i o pojemności 25 m3 z pomostem obsługowym;
• wykonanie modułu pompowego w przepompowni;
• wykonanie rurociągów łączących moduł pompowy z 3 zbiornikami o poj. 25 m3 oraz zbiornikiem głównym o poj. 1000 m3;
• wykonanie instalacji elektrycznej zasilania, sterowania i monitoringu.

Wszystkie prace zostały przeprowadzone przez pracowników w trudnych i zmieniających się warunkach pogodowych. Pod koniec lutego 2010 dobiegł końca pierwszy, a zarazem najistotniejszy etap modernizacji instalacji technologicznej paliw w bazie Zakładu Biologii Antarktyki. Realizacja instalacji w tak odległym i specyficznym rejonie wzbogaciła MM Petro o kolejne doświadczenia.
Jak nazwać podjęcie takiego wyzwania - nonszalancją, odwagą, pewnością siebie? Nic z tych rzeczy, decyzję podjęto z rozwagą, poprzedzoną dokładnym przygotowaniem technicznym, badaniami wpływu niskich temperatur na poszczególne elementy instalacji oraz przygotowaniem ludzi do pracy w skrajnie niesprzyjających warunkach klimatycznych.
 

« wstecz